پاداش 40 میلیون دلاری برای پیمانکاران ایرانی پارس جنوبی

توسعه و تولید از میادین مشترک نفتی و گازی کشور همواره در برنامه های چهارم و پنجم توسعه در اولویت قرار داشته و حرکت شتابنده سرمایه گذاری در این بخش با استفاده از منابع داخلی و خارجی وزن بالایی را به خود اختصاص داده است.
پس از شناسایی میدان گازی پارس جنوبی در سال 1369 بعنوان یکی از بزرگترین منابع گازی مستقل جهان شناخته شد که بر روی خط مرزی مشترک ایران و قطر در خلیج فارس و به فاصله 100 کیلومتری ساحل جنوبی ایران قرار گرفته و وسعت آن 9 هزار و 700 کیلومتر مربع است.
مساحت بخش متعلق به ایران این میدان سه هزار و 700 کیلومتر مربع بوده و براساس آخرین برآوردهای انجام شده ذخیره درجای این بخش با ذخیره ای بالغ بر 19 میلیارد بشکه میعانات گازی، حدود 50 درصد از ذخائر گازی شناخته شده کشور را تشکیل داده است.
با توجه به وسعت میدان گازی پارس جنوبی، توسعه این میدان در فازهای مختلف مطابق با برنامه های پنجساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و با هدف تامین تقاضای روبه رشد گاز طبیعی اعم از مصارف داخلی در کشور و تزریق آن به میادین نفتی بمنظور صیانت از مخازن و همچنین صادرات گاز در دستور کار شرکت ملی نفت ایران قرار گرفته است.
براساس مطالعات مخزن و نتایج حاصل از حفر چاه های اکتشافی، برداشت روزانه تا 28 میلیارد فوت مکعب از این میدان پیش بینی می شود که این میزان در قالب تقسیم بندی بلوک های دریایی بصورت 24 فاز خواهد بود. (چهار فاز مربوط به تولید LNG جمعا معادل 8 میلیارد فوت مکعب است و تولید فازهای دیگر هرکدام یک میلیارد فوت مکعب در نظر گرفته شده است).
تاکنون قرارداد 17 فاز از طرح توسعه این میدان با پیمانکاران داخلی و خارجی منعقد شده است و مذاکرات قراردادی فازهای 11، 13 و 14 که برای تولید LNG برنامه ریزی شده اند و مذاکرات فازهای 9 ، 22 تا 24 نیز در جریان است که پس از بررسی های دقیق و همسو با منافع ملی و در جهت صیانت از منابع کشور به مورد اجرا گذارده خواهد شد.
با انجام قرارداد فازهای 13، 14، 19، 22، 23 و 24 پارس جنوبی که روز 25 خرداد ماه با حضور رییس جمهوری، در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس و با پیمانکاران ایرانی به امضا رسید در مجموع روزانه 200 میلیون مترمکعب گاز تولید خواهد شد.
براساس این قرارداد توسعه فاز 13 پارس جنوبی بین شرکت نفت و گاز پارس بعنوان کارفرما و کنسرسیومی متشکل از شرکت‌های پترو پایدار ایرانیان،‌ مپنا و صدرا و قرارداد فاز 14پارس جنوبی با کنسرسیومی متشکل از سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو)، شرکت ملی حفاری و شرکت تاسیسات دریایی اجرا خواهد شد.
همچنین قرارداد توسعه فاز 19 پارس جنوبی با شرکت‌های پتروپارس و تاسیسات دریایی به امضا رسید. قرارداد توسعه فازهای 22، 23 و 24 پارس جنوبی نیز با شرکت‌های پترو سینا آریا و صدرا امضا شد.
برابر این گزارش قرارداد هر یک از فازهای 13 ، 14 و 19 بمنظور تولید روزانه 50 میلیون متر مکعب گاز، 80 هزار بشکه میعانات گازی و 400 تن گوگرد و همچنین استحصال سالانه یک میلیون و 50 هزار تن LPG و یک میلیون تن اتان منعقد شده است.
همچنین برابر قرارداد توسعه فازهای 22، 23 و 24 پارس جنوبی محصول تولیدی این سه فاز روزانه 40 میلیون مترمکعب گاز، 75 هزار بشکه میعانات گازی و 750 تن گوگرد خواهد بود و ضمنا سالانه 900 هزار تن اتان و 900 هزار تن LPG از این پالایشگاه ها استحصال خواهد شد.
در این قراردادها آمده است که پیمانکار باید ظرف 35 ماه پروژه را به اتمام برساند، در صورت تاخیر به ازای هر ماه باید معادل 50 میلیون دلار جریمه پرداخت کنند و درصورتی که این پالایشگاه ها زودتر از موعد قرارداد تحویل کارفرما (شرکت نفت و گاز پارس)شود، به ازای هر ماه 40 میلیون دلار پاداش به پیمانکار پرداخت خواهد شد.
بودجه شرکت نفت و گاز برای اجرای میادین مشترک پارس جنوبی امسال 11 میلیارد دلار است؛ این در حالی است که سال گذشته بودجه این شرکت تنها 5 میلیارد دلار بوده است.
طرح توسعه پارس جنوبی با طراحی و اجرای 24 فاز پالایشگاهی در دست اجرا است و پیش از این فازهای پالایشگاهی یک تا 10 اجرا شده و هم اکنون در مدار تولید گاز قرار دارند و فازهای 12، 15 و 16 و 17 و 18 پارس جنوبی نیز بطور میانگین با حدود 40 درصد پیشرفت در دست اجرا است.
در هر صورت نکته قابل توجه در این است که تمام شرکت‌های طرف قرارداد از پیمانکاران داخلی هستند و این درحالی است که شرکت‌های غربی که قبلا متعهد به اجرای این فازها شده بودند، به دلیل فشارهای برخی قدرت‌ها و صدور قطعنامه‌ها از ادامه تعهد خود در این زمینه سر باز زدند و جمهوری اسلامی ایران تصمیم گرفت با استفاده از توانمندی، ظرفیت‌ها و منابع داخلی فازهای یادشده را اجرا و تکمیل نماید.